به بهانه اولین روز اکران لانتوری

لانتوری بر مدار بزهکاری میxadچرخد و ادعای اجتماعی بودن دارد اما در نیمه راه از آسیب شناسی باز میماند. این "باز ماندن" با تلاش کم برای تحرک، خودش را در جملات شعاری آدمxad های فیلم نشان می xadدهد. به نظر میxadرسد فیلمساز میxadخواهد در روایت بی xadطرف باشد برای همین مخاطب را با ظاهری مستندوار روبهxad رو میxadکند. البته جانبداریِ سیاسی او لابه xadلای حرفxad های نماینده های قشرهای مختلف جامعهxad (مغازxadهxad دار، جامعهxad شناس، روزنامهxad نگار و ...) از نگاه و درک مخاطب پنهان نیست. متاسفانه از جانب برخی به فیلم این برچسب زده شد که طرفدارِ بزهکاری و روسپیگری است(فرهنگ نیوز) که به نظر نویسنده از بیخ و بن غلط است. هر فیلمی که با موضوع اجتماعی ساخته و پرداخته میxadشود از دل جامعه بیرون می xadآید و اگر موضوعی اجتماعی بر پرده نقره xadای به نمایش در میxad آید گواهی بر فراگیر شدن آن مساله در جامعه است. گواهِ تلاش برای پرداختن به آن و در نگاهی تخصصی تر ارائه راه حلxad ها در کاهش یا رفع مساله.

لانتوری تا جایی که دغدغه خشونت و اسیدپاشی و قصاص را دارد اجتماعی است. اما اگر نگاهی جدی و تخصصیxad تر به این موضوعات میxadداشت، اگر روایتی بهتر و جامعxad تر از چون و چرای زندگی پاشا، گروه لانتوری و حتی مریم میxadداد ، اگر در انتها راه حلی برای کاهش خشونت یا این قبیل مسائل میxadداد و ... میتوانست ارزش چند بار دیدن را به خودش منگنه کند.در کل لانتوری فیلم بدی نیست اما میxadتوانست خیلی بهتر از این باشد. حداقل به اندازه xadی جار و جنجالش در جشنواره فجر!

پ.ن: بازی نوید محمدزاده نقطه قوت فیلم است. همینطور دقایق پایانی فیلم(حتی با شعارxadگونگی اش)

پ.ن: تفاوت سیاه xadنمایی و آسیب شناسی(فیلم سیاه نمایی نیست اما در آسیب شناسیِ جدی هم عقیم است).

جامعه شناسی به زبان ساده ...